Rad doświadczonych, zawodowych pokerzystów zawsze warto wysłuchiwać i brać je sobie do serca. Ci ludzie naprawdę wiedzą o czym mówią, a chwała im za to, że swoją wiedzą oraz doświadczeniem chcą się dzielić z innymi. Wbrew pozorom, nie są to wcale jakieś bardzo skomplikowane rady, ale często sprowadzające się do bardzo prostych kwestii. Chociaż są to rzeczy proste, to jednak w praktyce wielu graczy – zwłaszcza początkujących, choć nie tylko – nie potrafi ich przestrzegać. Wszyscy zawodowcy jak jeden mąż zalecają, aby zawsze przystępować do gry w dobrej formie – zarówno psychicznej, jak i fizycznej. Człowiek zupełnie inaczej podchodzi wówczas do gry, jest bardziej zrelaksowany, lepiej też potrafi się skupić na tym, co dzieje się na stole. Odnosi się to zarówno do gry live, jak i on-line. Kolejna sprawa to taka, że grać należy tylko wtedy, kiedy rzeczywiście ma się na to czas. Gra pod presją to zdana gra, bo człowiek ma gdzieś zakodowane, że albo zaraz musi wyjść gdzieś i coś załatwić, albo rano musi wcześnie wstać, albo jeszcze coś tam. To wszystko powoduje, że zaczyna podejmować złe decyzje, które później fatalnie przekładają się na stan jego bankrolla. Nawet, jeśli taki czas miałby się znaleźć raz w tygodniu czy nawet i rzadziej, to niech to będzie przynajmniej raz, a porządnie. Kiedy gracz znajduje się pod zbyt dużą presja czasową, wówczas przestaje myśleć racjonalnie. Doznać strat jest bardzo łatwo, ale ich odrobienie wcale już takie proste nie jest – wiedzą o tym znakomicie doświadczeni pokerzyści.

Downswing nie należy z cała pewnością do najbardziej przyjemnych rzeczy doświadczanych przez pokerzystów, nie mniej jednak fatalne okresy w grze, kiedy przegrywa się sporo pieniędzy, dopadają każdego bez wyjątku gracza. Każdy również na nie narzeka, ale warto nad tym zastanowić się nieco głębiej. Otóż paradoksalnie downswing może przynieść graczowi więcej pożytku niż to na pierwszy rzut oka wygląda. Oczywiście, wykluczyć należy z tego sytuacje, kiedy ktoś postanowi wówczas całkowicie pożegnać się z pokerem (nawiasem mówiąc, w przypadku niektórych jest to najlepsze rozwiązanie, chociaż spotykane bardzo rzadko). Często dość w takiej sytuacje gracze chcą szybko odrobić straty, więc przenoszą się na wyższe stawki, co kończy się dla nich bardzo źle, bo bardzo szybko przegrywają wszystkie swoje pieniądze. Inni natomiast w pewnym sensie odpuszczają – mocno zwalniają tempo, przechodzą na niższe stawki, na grę nie poświęcają tyle czasu co dotychczas, skupiając się bardziej na poszerzaniu swojej pokerowej wiedzy. Ta właśnie opcja jest zdecydowanie najbardziej korzystna – i dlatego właśnie downswing może okazać się na dłuższą metę korzystny. Gracz skupia się na doskonaleniu swoich umiejętności, a przecież o to w pokerze chodzi – by nieustannie je szlifować. Downswing może być zatem świetnym pretekstem do tego, by się rozwijać. Każdy, kto przeszedł coś takiego i postawił na pokerową edukację, wie doskonale, że wkracza do gry już na zupełnie innym poziomie, co z czasem przynosi spodziewane i wymierne efekty.

W życiu każdego pokerzysty zdarzają się momenty lepsze oraz gorsze – poker to gra, w której nie zawsze się wygrywa i porażki są nieodłączną jej częścią. Bywają niekiedy również i zupełnie fatalne momenty – takie najgorsze w żargonie pokerowym są określane mianem downswingu. Jest to taki okres, kiedy pokerzysta odnotuje w nim swoje największe porażki, które kosztują go bardzo duże pieniądze – w przypadku najbardziej znanych pokerzystów świata są to kwoty idące w miliony dolarów. W ramach przykładu można wspomnieć chociażby o jednym z najbardziej znanych graczy – głównie on-line, a mianowicie o Brianie Towsendzie. Największy downswing, jaki odnotował w swojej pokerowej historii to prawie cztery i pół miliona dolarów. Taką właśnie kwotę przegrał w przeciągu zaledwie niespełna pięciu miesięcy. Rzecz jasna podobnych przykładów można w tym momencie podać znacznie więcej, przy czym ten przytoczony wcale nie jest jakimś rekordem. Gracze różnie sobie radzą z takimi fatalnymi dla nich okresami. Wielu po takim ciosie nie decyduje się już w ogóle na kontynuowanie pokerowej przygody, co najwyżej grywają okazjonalnie w celach głównie towarzyskich. Inni natomiast potrafią przełknąć gorycz takich porażek, niekiedy robią sobie przerwę od kart, po czym zabierają się za żmudne odrabianie strat, które trzeba zaczynać grą na niskich stawkach. Wszystko w tym momencie uzależnione jest od charakteru danej osoby, jej wytrzymałości psychicznej oraz od tego, do jakiego stopnia potrafi być ona zdeterminowana.

W żargonie pokerowym, kiedy komuś wyjątkowo dopisuje dobra passa, mówi się, że gra na rushu, pada w tym kontekście również takie określenie jak upswing. Rzecz jasna każdy pokerzysta bardzo lubi, kiedy wszystko idzie mu niczym po maśle i wygrywa spore pieniądze – nie da się ukryć, że jest to bardzo przyjemne uczucie. Pamiętać jednak należy, że każdy medal ma swoje dwie strony – w związku z tym przedłużający się upswing przynosi graczowi tak naprawdę znacznie więcej szkody niż pożytku. I trzeba koniecznie zdawać sobie z tego sprawę. Kiedy karta idzie nam wyjątkowo dobrze, wygrywamy kolejne rozdania, a nasz bankroll powiększa się aż miło popatrzeć, wówczas przestajemy skupiać się na popełnianych przez siebie błędach. Właściwie to wcale ich nie zauważamy, a skoro ich nie dostrzegamy, nie jesteśmy w stanie ich wyeliminować. Przedłużający się upswing popycha również graczy do podejmowania niezbyt mądrych decyzji, których normalnie na pewno by nie podjęli. W przypadku początkujących graczy klasycznym błędem popełnianym przy tej okazji jest przechodzenie na wyższe stawki – kiedy w rzeczywistości wcale nie są do tego przygotowani. Prędzej czy później zakończy się to katastrofalną porażką, której można było uniknąć, gdyby widziało się własne błędy. Po czymś takim natomiast naprawdę bardzo trudno jest stanąć na nogi i podnieść się psychicznie. Nie poszerzanie swojej pokerowej wiedzy nigdy na dłuższą metę nie kończy się dla gracza dobrze – płaci za to niezmiernie wysoką cenę, dobra passa nie trwa wiecznie.